น่าแปลกที่ว่า บางคนไม่รู้ว่าตัวเองชอบทำอะไร แต่ก็มีความถนัดด้านนั้นด้านนี้ ความถนัดคือการทำสิ่งนั้นได้ดีอาจจะอยู่ระดับ C (เกณฑ์พอใช้) หรือบางคนมีความถนัดพุ่งขึ้นถึงระดับ B (เกณฑ์ดี) หรือ B+ (เกณฑ์ดีทีเดียว! อันนี้ให้คำจำกัดความเอง) ไอ้ความถนัดมันหัด มันฝึกกันได้ ไม่รักไม่ชอบแต่ก็ถูๆ ไถๆ อยู่กันไปได้ ดูอย่างเวลาจะเอ็นทรานซ์เข้ามหาวิทยาลัย ความถนัดมีตั้งหลายทาง ความถนัดทางวิชาชีพครู ความถนัดทางสถาปัตยกรรม ความถนัดทางวารสารสนเทศ แม้แต่ความถนัดทั่วไป ก็ยังมี ความถนัดทั่วไปนี่ถนัดอะไรหว่า?
ความถนัด ฝึกมากๆ ทำมากๆ จากถนัดก็ยกระดับเป็นชำนาญ เอาไปหากินได้แหละ นี่คือข้อเท็จจริงที่ว่า ความถนัดเกิดจากความฝึกเยอะ ทำเยอะ แต่บางคนอยู่ดีๆ ความถนัดก็หล่นใส่ไม่รู้เนื้อรู้ตัว มันมาเองเว๊ย! อยู่ดีๆ ของก็เข้าตัว ถามว่า ทำไม (….เติมความถนัดกันเอาเอง…….) เก่งจัง บางคนตอบไม่รู้มันเป็นเอง เฮ้ย! มันเป็นเองได้หรือวะ ขนาดไข้หวัดยังต้องพึ่งพาเชื้อไวรัสเลย ถึงจะไอ จาม ขี้มูกไหลกันได้ แต่นี่มึงเก่งนะ อยู่ดีก็เก่งได้หรอ?? ตอนเด็กเราโง่อยู่หลายปี พอโตมาถึงรู้ว่า ผู้ใหญ่เค้าเรียก ไอ้พวกเก่งไม่รู้ตัวว่า “พวกมีพรสวรรค์” แต่บางคนก็น่าสงสาร มีพรสวรรค์แท้ๆ แต่ก็ยังไม่รู้ว่า ชอบอะไร
บางคนชำนาญด้านที่ตัวเองชอบระดับ A เลย (เกณฑ์ดีมาก … จะต้องบอกด้วยมั้ยเนี้ยะว่า D คือเกณฑ์รบกวนไปปรับปรุงเหอะ ทนดูไม่ได้แล้ว จะได้ครบทุกเกรด) และก็ยังถนัดในเรื่องอื่นๆ อีกหลายอย่าง
หลายคน…บางคน…หนึ่งคน อาจถนัด
เล่นดนตรี +/ ร้องเพลง +/ แต่งเพลง +/ เล่นกีฬา +/ วาดรูป +/ พิมพ์ดีดเร็ว +/ เขียนหนังสือ +/ เล่นละคร +/ ขายของ +/ พูด +/ คิด +/ ทำอาหาร +/ ทำขนม +/ ปลูกต้นไม้ +/ ออกแบบ +/ สอน +/ ถ่ายเอกสาร +/ เล่นรูบิค +/ อ่านหนังสือ +/ ควงปากกา +/ ขี่ม้า +/ โยคะ +/ กิน? +/ ฯลฯ ถ้าไม่ใส่ไปรยาลใหญ่วันนี้จะเขียนจบมั้ยนี้
ถ้าเราไม่หยิบความชอบมานั่งปั้น นั่งทำ เราก็ยังไม่รู้ว่ามันถนัดมือเราหรือเปล่า
“ของถนัดอาจไม่ชอบ ของชอบอาจไม่ถนัด”
ถ้าเราไม่รู้ว่า เราชอบอะไร ก็ลองหยิบของถนัดมานั่งปั้น นั่งทำ ก่อนก็ได้
ในหนึ่งคนมีความถนัด(S) มากกว่า 1 เสมอ
กุ๊ก / 21 มิ.ย. 53
